Τεχνολογικές συνθήκες και η φύση της διαθεσιμότητας των πρώτων υλών που αποτελούν τη βάση της οπλοστάσιο κάθε πολιτισμού σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Προϊστορική ανθρώπινη φυλή, συχνά καλύτερα γνωστή ως πολιτισμός Λίθινη Εποχή ήταν γνωστά για την έξυπνη χρήση τους τρόχισμα εργαλείων, πέτρα και διαμόρφωση των αξόνων, και τη δημιουργία βέλη και λόγχες ως όπλα για τις στρατηγικές επιβίωσης. Αλλά αυτά τα υλοποιεί βελτιωθεί με την πάροδο των ετών, όπως οι τεχνολογικές ικανότητες αυτών των πολιτισμών βελτιωθεί.
Η ανάπτυξη των μεταλλικών εργαλείων, υλοποιεί και όπλα που συνεχίστηκε μέσα από το Μεσαίωνα ήταν προερχόταν πράγματι κατά τη διάρκεια του Χαλκού και Σιδήρου και, στη συνέχεια, υλοποιεί αυτά έχουν αλλάξει δραματικά την πάροδο του χρόνου. Τελικά, με την εμφάνιση της πυρίτιδας στην Ευρώπη στις αρχές του 14ου αιώνα, τα περισσότερα από αυτά τα όπλα έχουν καταστεί άχρηστα και το κάστρο πήρε μια πολύ πίσω κάθισμα στο βαθμό που να καταστεί περιττή.
Το κάστρο αυτό θεωρείται ως ένα από τα πιο τρομερή όπλα της μεσαιωνικής πολέμου, ενώ αν λάβουμε υπόψη τα μικρά όπλα, υπήρχαν και πολλά θανατηφόρα αυτά, εκείνων που ήταν κινητή και μπορεί να σπέρνει τον όλεθρο και το θάνατο του έναν αντίπαλο. Έτσι, παρά το γεγονός ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο το θάνατο πολλών ανθρώπων κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, είναι μια κατηγορία από μόνη της και ως εκ τούτου θα πρέπει να τηρούνται τα ακόλουθα συζήτηση για μεσαιωνικά όπλα.
Το Μεσαίωνα μάρτυρες της δεσπόζουσας θέσης της διπλής κόψης ξίφη, μέταλλο-με επικεφαλής δόρατα και τσεκούρια μεταξύ των όπλων, ενώ τα βέλη και τόξα σύντομη ήταν επίσης στη μόδα. Ένα πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι είναι γνωστό πολύ καλά από αυτή την άποψη είναι ότι οι Σάξονες αποτιμώνται ξίφη σε πολύ μεγάλο βαθμό την έκταση της εξέτασης της αξίας ενός σπαθιού να είναι ισοδύναμη με την αξία των 120 βόδια ή 15 άνδρες σκλάβους και, επομένως, σύμφωνα με μεγάλη σημασία και το καθεστώς σε έναν άνθρωπο που κατέχει ένα σπαθί. Εξαιτίας αυτών των όπλων είναι απλή στην κατασκευή και εύκολο να ασκήσει, σε ολόκληρη την Μεσαίωνα τα όπλα αυτά παραμένουν δημοφιλείς.
Παρά τα τρία όπλα του το ξίφος, το δόρυ (ή λόγχη) και η μάχη-πέλεκυς είναι πολύ διαδεδομένη κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα, αλλά το τόξο που έχει αποκτηθεί γρήγορα δημοτικότητα. Επιτείνεται με την ταχέως αυξανόμενη δημοτικότητα του πολέμου άλογο που υποτίθεται ότι γίνεται εύκολη μετακίνηση και επέτρεψε όφελος για πολεμικές αναβάτες της που πραγματοποιήθηκε λόγχες και την έναρξη της μαζικής κινητήρων πολιορκίας, τελικά αυτά τα φορητά όπλα βοήθησε εισβολείς, όπως οι Νορμανδοί να καταβάλλω τα λιγότερο τεχνολογικά προχωρημένο άνθρωποι.
