Ενότητα Edgar Allan Poe της Impression - Πώς να γράψει μια μικρή ιστορία

Όταν κάθισα να γράψω την ιστορία μου για μίνι "Αλτσχάιμερ" εγώ λίγο πολύ είχε στο μυαλό εγγράφως αρχή Edgar Allan Poe για: την ενότητα του εντύπωση. Δεσμεύοντας την ιστορία μαζί χρησιμοποίησα ένα αντικείμενο (ένα 100-καίγονται έξω λάμπα) που θα καθρέφτη και συμβολίζουν την ανθρώπινη ζωή: ότι καίει τελικά έξω.

Πόε έκρινε ότι μια καλή δουλειά πρέπει να είναι αρκετά μικρή για να διαβάζονται σε μία συνεδρίαση. Αν αυτό απαιτεί δύο συνεδριάσεις, την ενότητα των εντύπωση και το αποτέλεσμα είναι κατεστραμμένο. Αυτός είναι ο λόγος ήταν τόσο κρίσιμη της μακράς ποίημα του Milton "Paradise Lost".

Λόγω του ότι η μακροπρόθεσμη πραγματοποιήθηκε-πεποιθήσεων, Poe έγραψε μόνο ένα μυθιστόρημα: «Η αφηγηματική του Α. Gordon Pym." Ένα μυθιστόρημα πρέπει να διαβαστεί από τη λήψη του ανθρώπου δαγκώματα από μερικά κεφάλαια σε μια στιγμή.

Edgar Allan Poe είναι ένα από τα πιο παραγωγικός αμερικανική συγγραφείς του 19ου αιώνα. Είναι γνωστός ιδιαίτερα για τις σύντομες ιστορίες του, του τρόμου και της τρομοκρατίας, καθώς επίσης και για μεγάλες ποίημα του, το Raven. Πόε ξεκίνησε την καριέρα του εγγράφως γοτθικό μυθιστόρημα, ιδίως με τις ιστορίες των μακάβριο για το οποίο είναι πλέον τόσο διάσημο. Σε όλες τις ιστορίες του Πόε δεν αποκλίνει από την "ενότητα" αρχή. Σε μια επιστολή του, γράφει: «Σε αυτά τα γραπτά Παραμύθια ... κατά μεγάλα διαστήματα, θα έχουν κρατήσει το βιβλίο-ενότητα πάντα στο μυαλό ... με αναφορά στην ισχύ του ως μέρος ενός συνόλου."

Ο αφηγητής του "Ligeia" σε ένα σημείο παραθέτει ρήση του Κυρίου του Bacon: "Δεν υπάρχει εξαίσια ομορφιά λέει ο Μπέικον, ο Λόρδος Verulam, μιλώντας πραγματικά από όλες τις μορφές και τα γένη της ομορφιάς, δεν ορισμένες strangeness στην αναλογία." Στην επιφάνεια αυτή φαίνεται παράδοξο, αλλά στην εμβάθυνση του προβληματισμού είναι να κατέχει ορισμένες αλήθεια. Επιπλέον, Πόε παρατήρησε επίσης ότι «Ο θάνατος του ... μια όμορφη γυναίκα είναι αναμφισβήτητα το πιο ποιητικό θέμα στον κόσμο."

Με τις παραπάνω δύο παρατηρήσεις, σε συνδυασμό με την "ενότητα" αρχή έγραψα την ιστορία μου σε μία συνεδρίαση. Για όσους από εσάς δεν το έχετε διαβάσει, εδώ είναι:
Αλτσχάιμερ, Αγάπη, και Mercy - το θάνατο του μια όμορφη γυναίκα

Ματιές μέσω ράφια μου παρατήρησα ένα βιβλίο με τίτλο, τα πράγματα που τους μεταφέρει. Αυτό είναι ένα βιβλίο για γεωγραφικές ενδείξεις που υπηρέτησαν στο Βιετνάμ και στο οποίο ο συντάκτης του αποδίδει το πνεύμα του έθνους από τα εκθέματα των στρατιωτών που στη μάχη.

Για να διορθώσετε την αναμνήσεις μας τιμή συνεχίσουμε ή να διατηρήσουν τα αγαπημένα μας πράγματα. Στην περίπτωσή μου, εκτιμώ ένα 100-watt καίγονται έξω λάμπα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο μπορώ να σκεφτώ. Θα σας εξηγήσω σε λίγο.

Στα μέσα της δεκαετίας του εξήντα, καθώς και οι δύο Mary Patricia και εγώ ήμασταν επιδίωξη ξεχωριστή σταδιοδρομία μας, θα έπρεπε να παίζουν με τον χρόνο μας για τη διεξαγωγή του γάμου μας μαζί και να περάσετε ποιοτικό χρόνο με το πρώτο γεννήθηκε η κόρη μας. Ως εκκολαπτόμενος πιανίστας συναυλία, χρονοδιάγραμμα Mary Patricia ήταν γεμάτη με ακροάσεις, σκέψεις, και πολλές ώρες πρακτική. Να πληρώσει τους λογαριασμούς μου έκανε ένα διάλειμμα από το σχολείο και άρχισε να εργάζεται. Χρειαζόμασταν-απεγνωσμένα βοήθεια.

Μία καλή ημέρα, αυτό συνέβη σε μένα η μητέρα μου-το-δίκαιο-χήρα για πολλά χρόνια-ο οποίος έζησε όλα από τον εαυτό της σε ένα μεγάλο σπίτι στη Βοστόνη, ίσως θα πρέπει να κινηθεί για να ζήσουν μαζί μας εδώ στο Μανχάταν.

"Με Jim τώρα στο πεζοναύτες," είπα να Μαίρη Patricia, "αυτή πρέπει να είναι μόνος."

"Μαμά χάνει Τζιμ πολλά." Με μια μελαγχολική φωνή Mary Patricia συνέχισε, «πρέπει να παραδεχτώ αυτή ευνοούσε τον αδελφό μου. Μερικές φορές ένιωθα σαν να ήμουν σε υαλοπίνακα-ότι είχα να κοιτάξετε μέσα από μένα. Αλλά δεν με Jim-Οχι. Βλέμμα θα είναι πάντα αργοπορώ πάνω του. "

«Είσαι φαντάζονται πράγματα," θα έλεγα να την πιπίλα. "Moms αγαπούν τα παιδιά τους εξίσου."

Mary Patricia συμφώνησε να μιλήσω με τη μάνα της. Καθώς και την απαλλαγή μας, Πόρσια χαιρετίζω την ιδέα και σύντομα μετακόμισε με εμάς. Για δεκατέσσερα πολύτιμος χρόνος Πόρσια εμπλουτίζεται και την κρέμα τη ζωή μας, για το μεγάλο μου χρόνια της ύπαρξης εκτός από τη γυναίκα μου δεν έχω γνωρίσει κανέναν ως ευγενής και καλόκαρδος με τη μητέρα μου-το-δίκαιο.

Προικισμένο με ένα μάτι για τα χρώματα και σχέδια, σε ήπιο τρόπο της, θα πρότεινα να αλλάξω δεσμούς, ότι ένα συγκεκριμένο σακάκι ή παπούτσια ήταν πιο κατάλληλη. Ποτέ μη για μια μέρα ή την στιγμή που εγώ πρέπει να ανησυχείτε για χαλαρό κουμπιά, ξεφτίσει χειροπέδες, ή λερωμένα ή στίγματα ενδύματα. Portia επιθεωρείται και συντηρείται προσωπική ενδυμασία μου, όπως ακριβώς είχε με (του συζύγου της ένα διακεκριμένο και φημισμένο δικηγόρο Boston).

Ενώ ο πόλεμος στο Βιετνάμ μαινόταν και φαινόταν μακρινή για πολλούς, στην οικογένειά μας, ήταν μια καθημερινή απειλή. Jim-αδελφός Mary Patricia, η Πόρσια γιος του-ήταν εκεί. Περιστασιακή επιστολή από Jim θα ανακούφιση του άγχους Πόρσια του. Όμως, το φάντασμα της μοίρα γεμάτη ημέρα της.

Έχοντας χάσει αναβολή μαθητής μου, δεν είχα άλλη επιλογή από το να δεχθεί μια επιτροπή ως ανθυπολοχαγός του Στρατού των ΗΠΑ. Μετά την ανώτερη εκπαίδευση σε Φορτ Μπένινγκ, τη Γεωργία, και της Fort Lawton στην Οκλαχόμα, θα λάβει σύντομα παραγγελίες μου και να αποστέλλονται από το Βιετνάμ.

Αν και επέστρεψα από τον πόλεμο, Τζιμ ποτέ δεν έκανε.

Ωστόσο, ποτέ δεν Πόρσια begrudged απώλειά της. Αποδέχθηκε τη μοίρα του Jim και την μνήμη του, έγινε μια σταθερή πηγή υπερηφάνειας, για Jim είχε πέσει με τη γενναιότητα μιας πραγματικής αμερικανικής ήρωας στη μάχη για Khe Sanh. Και πολλές ήταν οι αναφορές και μετά θάνατον μετάλλια ότι οι πεζοναύτες του απονεμήθηκε.

Με τα νεύρα μου γκρεμίστηκαν και υποφέρουν από παραισθήσεις και εφιάλτες, για μερικά χρόνια, Mary Patricia και Πόρσια μου ανέθρεψε πίσω στη ζωή. Όπως ένα θεϊκό άγγελος του ελέους Πόρσια υπηρέτησε σε τεμαχισμένα ψυχή και το σώμα μου. Επιστροφή μου στην πολιτική ζωή δεν ήταν εύκολη, και εάν δεν είχε την Πόρσια, ο Θεός ξέρει τι σκοτεινό ωθήσεις θα έχουν κατασχεθεί αδύναμες λόγο μου.

Όταν πήρα καλά και άρχισε να εργάζεται ξανά, Πόρσια για άλλη μια φορά φρόντισε μου με μητρικής αγάπης, σεβασμού, και γλυκύτητα. Μου φάνηκε ότι περίμενε την ώρα της ημέρας για να περάσει, έτσι ώστε όταν ήρθα σπίτι από τη δουλειά, θα μπορούσε να μου να χαιρετίσω με ένα φλιτζάνι ζεστό τσάι και μπισκότα.

Μερικές φορές ένιωθα άσχημα για Mary Patricia, για την προσοχή Πόρσια να της δεν ήταν τόσο εκφραστικό. Έχοντας μεγαλώσει κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, Πόρσια ήταν φειδωλοί και να μην δοθεί σε επιπόλαιες δαπανών. Πολλές φορές, όπως είδα Πόρσια χρήση της 100-watt καίγονται έξω λάμπα για να επιδιορθώσει τις κάλτσες μου, θα ήθελα να ζητήσω Mary Patricia: "Δεν θα ήταν πιο οικονομικά, αν πάρω νέα κάλτσες; Στη σημερινή οικονομία κανείς δεν κάλτσες Συνέδριο συνιστά πια .

«Έκανε ότι για το μπαμπά. Ας της είναι," Mary Patricia θα απαντήσει.

Τότε ένας δύσμοιρος ημέρες ένα περιστατικό που συνέβη ήταν ο πρόδρομος άσχημα πράγματα για να έρθουν.

Ζεστό τσάι και τα cookies στο τραπέζι από την πλευρά μου, είδα τα 6 νέα PM. Στην επόμενη στιγμή, Πόρσια βόλτες στο άλλο με δίσκο με τα cookies και ζεστό τσάι. Μια δύσκολη στιγμή ήταν, γιατί ήταν εξίσου σύγχυση όπως ήταν. Συνειδητοποιώντας διπλούν την προσφυγή της, Πόρσια υποχώρησε στην κουζίνα που φέρει το δίσκο, τα μάτια γεμάτα με δάκρυα. Ποτέ δεν της έδωσε ένα άλλο σκέψη μέχρι άλλα μικρά πράγματα που άρχισε να γίνεται φανερό ότι κάτι είχε πάει καλά.

Αντιμέτωποι με την ολοφάνερη Πόρσια γεγονότα που δεν ήταν καλά ψυχολογικά, έχουμε την πήρε σε έναν ειδικό. Η διάγνωση ήταν «άνοια, που προκαλείται από την απώλεια του Alzheimer της μνήμης.

Portia έγινε ανένδοτοι και ήθελαν να επιστρέψουν στην Βοστώνη για να ζήσουν στο δικό της σπίτι και πάλι. Αλλά δεν ανήκει αυτό το σπίτι, για αυτό είχε πωληθεί όταν μετακόμισε στη μαζί μας. Και δεδομένου ότι η ασθένεια αυτή εξελίσσεται με ταχύ ρυθμό, δεν είχαμε άλλη επιλογή παρά να την εγκαταστήσετε σε μονάδα εξειδικευμένη σε ασθενείς της νόσου του Alzheimer.

Πολλοί ένα Σαββατοκύριακο που θα οδηγήσουν έξω να επισκεφθεί μαζί της. Και επισκέψεις μας φάνηκε να της φτιάξει το κέφι.

Αλλά η προηγμένη θανάτου με αδιάκοπες δύναμη, και μια μέρα πήραμε λέξη που είχε ληφθεί στο νοσοκομείο. Εμείς έσπευσαν εκεί.

"Jim, Ω-Τζιμ!" Portia αναφώνησε όταν με είδε, τα μάτια της με μεγάλη μητρικής αγάπης. "Είσαι πίσω!"

Αιφνιδιάστηκαν για ένα δευτερόλεπτο, η αρχική μου αντίδραση ήταν να την διορθώσει, δεν είμαι Jim-I'm Marc, ήθελα να πω. Ακόμα έκπληξη, γύρισα να Mary Patricia να λάβει μια ένδειξη από αυτήν, αλλά δεν ήταν για να βοηθήσει από τα μάτια της γέμισαν με δάκρυα. Γι 'αυτό έσκυψε και αγκάλιασε Πόρσια και στη συνέχεια τη φίλησε μαραμένα και επένδυση που αντιμετωπίζουν.

"Αυτό Στρατός σημαντικές είπε σας σκοτώθηκαν ... Ήξερα ότι ήταν ένα λάθος. Ω, Jim-ο γιος μου! "

Αν και αυτό το σκηνικό συνέβη περισσότερο από τριάντα χρόνια, μπορώ ακόμα να νιώσετε την εφάπαξ στο λαιμό μου occluding τρόπο αέρα μου, σιγά σιγά φθίνουσα στο στομάχι μου όταν με χτύπησε με το σωματικό πόνο, όπως όταν ο άνεμος είναι χτύπησε έξω από εσάς. Δεν έχουν την καρδιά να σκάσει φούσκα Πόρσια της ευτυχίας, εγώ απλά είπε,

"Μαμά," όπως φίλησα το πρόσωπό της για μια ακόμη φορά.

Τα μάτια της καπάκια fluttered και έμοιαζε να παρασυρθούν σε ύπνο. Αλλά στην επόμενη στιγμή συγκέντρωσε την προσοχή της Mary Patricia και απευθύνεται της: "Γιατί κλαις αγαπητή μου; Τζιμ ποτέ δεν έφερε ένα σπίτι κορίτσι πριν. Αυτός πρέπει να είναι σοβαρή, αυτός είναι καλό παιδί. Ποιο είναι το όνομά σας, αγαπητέ;"

Όπως αν καταπονημένοι από μια επίπονη εργασία, Πόρσια παρασύρεται σε ύπνο, ή έτσι φαίνεται. Στιγμές αργότερα, οι ανώτεροι γιατρός κάτοικος οδηγώντας μια ακολουθία των ασκουμένων ήρθε στο δωμάτιο. Μετά την εξέταση του γραφήματος Πόρσια, είπε, "... είμαστε όλοι δισεκατομμυριούχοι και εκατομμυριούχοι? Ο εγκέφαλος διαθέτει περισσότερα από 100 δισ. νευρώνες, αλλά μερικά εκατομμύρια ευρώ θα σβήνω δεν επηρεάζουν μόνο τις αισθήσεις μας, αλλά και οι τράπεζες μνήμη μας."

Αν και η γιατρός διατηρείται χαμηλά η φωνή του, όπως πήγε για περιπατητική με διάλεξη του στο οικότροφους, θα μπορούσαμε να ακούσουμε τμήματά του: "Σε προχωρημένο περιπτώσεις ... δεν τρέχουσα θεραπεία ... έλεος του Θεού."

Ξαφνικά Πόρσια άνοιξε τα μάτια της, και βλέποντας την ομάδα των γιατρών, δήλωσε: "Doctor, πίσω του Jim! Ο γιος μου είναι πίσω από τον πόλεμο ... Είμαι τόσο χαρούμενος-και τώρα μπορώ να πάω ... ναι;"

Σύγχυση και αμηχανία από Πόρσια τι έλεγε, Κοίταξα το γιατρό που φαινόταν να αποκωδικοποίηση της λόγια. Ακτινοβολούν σαν ένα παιδί με τα νέα παπούτσια, Πόρσια κοίταξε, «Jim-οι στίχοι τον πατέρα σου που χρησιμοποιούνται για να απαγγέλλουν και εγώ δεν μπορούσα να θυμηθώ να σώσει την ψυχή μου, μόλις ήρθε σε μένα, μόλις τώρα. Ακούστε!" Σαφώς, άκουσα να λέει:

Η ποιότητα έλεος δεν είναι τεταμένες
Είναι droppeth όπως η απαλή βροχή από τον ουρανό
Μετά τη θέση κάτω από

Αργότερα την ίδια ημέρα, Mary Patricia μου είπε ότι ο γιατρός κάλεσε και ενημέρωσε την ότι είχε Πόρσια πέθανε στον ύπνο της.

Μουδιασμένος με θλίψη, όλα θα μπορούσα να σκεφτώ ήταν ότι 100-watt καμένο λαμπτήρα.